Jaap Walhout

Icon

Time to know: de alles-in-een e-learning oplossing?

timetoknowEerder deze week kwam ik het in Israel gebaseerde Time To Know tegen. In de visie van dit bedrijf is het huidige onderwijs om 3 redenen ineffectief. Ten eerste is er een gebrek aan relevantie. Volgens hen is het onrealistisch om in het huidige tijdsbestek (de digitale wereld met een veelheid aan stimuli) van kinderen te verwachten dat ze zich aan een passief leersituatie aanpassen. Ten tweede is er een gebrek aan variatie. Alle leerlingen moeten dezelfde stof op dezelfde manier doorlopen. Dit is een miskenning van het gegeven dat ieder kind uniek is. En als een gebrek aan toetsing. Nu worden kinderen soms pas na weken of maanden getoetst op de opgedane kennis.

Om aan deze drie tekortkomingen wat te doen heeft Time To Know een integrale oplossing gekozen. De leeromgeving en de leerinhouden sluiten in hun systeem naadloos op elkaar aan.

Het curriculum dat ze aan het ontwikkelen zijn, is gebaseerd op blended learning en sociaal constructivisme. Daardoor hebben docenten de flexibiliteit om de lessen aan te passen aan wat op dat moment nodig is. Lessen bestaan uit een varieteit aan activiteiten, zoals:
- Rijke ‘verkenningsapplets’.
- Instructiespellen gerelateerd aan de inhoud van de activiteit.
- Geleide discussies om docenten te helpen met samenvatten en motiveren.
- Instructievideo’s om concepten te introduceren, uit te werken of samen te vatten.
- Beoordelingsactiviteiten om leerlingen/studenten te helpen bij het voorbereiden toetsen.

Zowel groepswerk en individueel werk als docent gestuurd werken worden ondersteund. Daarnaast is het systeem ook nog eens adaptief.

Al met al klinkt dit erg mooi, maar werkt het ook? De eerste resultaten lijken in ieder geval positief. In een eerste studie lijkt het erop dat leerlingen aanzienlijk meer leren dan een controlegroep. De enige kanttekening die ik bij dit onderzoek zet is het gegeven dat de Time To Know de bron is.

Wat mij betreft een toepassing om in de gaten te houden.

Bron: TechChrunch

Kleine klassen, het kan dus toch!

IsaacBeeckmanLogoAfgelopen woensdag werd door Alexander Pechthold  in Kapelle (Zeeland) de Isaak Beekman Academie geopend. Op zich niet zo bijzonder dat een school door een politicus wordt geopend. Wat wel bijzonder is, is het concept van deze school. Het is de eerste school voor persoonlijk onderwijs die in Nederland wordt geopend. Wat houdt dit in? Een lesrooster op maat, flexibelere vakantie-indeling, mogelijkheid tot het volgen van sommige vakken op een hoger niveau, betere doorstroom tussen verschillende schooltypen, geen huiswerk, kleine klassen (maximaal 16 leerlingen), meer lestijd en altijd een leraar bij de hand.

Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Toch krijgt deze school het voor elkaar en dat met praktisch bijna hetzelfde budget als een reguliere school in het voorgezet onderwijs. Het enige verschil is dat deze school een relatief hoge ouderbijdrage kent (250 euro). De clou zit volgens de Stichting voor Persoonlijk Onderwijs voor een flink deel in een betere organisatie van het onderwijs. Door de monitoring van de voortgang van de leerlingen te automatiseren krijgen docenten meer de handen vrij voor onderwijs.

Een ander opmerkelijk punt van deze school is dat de leerlingen (en dus ook de docenten) tot half vijf op zijn. Het ‘huiswerk’ wordt dan ook op school gemaakt. Bijkomend voordeel is dat dit niet gecontroleerd hoeft te worden en de focus meer kan komen te liggen op het onderwijs zelf.

Zoals ik al schreef klinkt het bijna te mooi om waar te zijn. Toch klinkt het geheel als goed doordacht. En aangezien er een aantal ondernemers achter dit initiatief zit verwacht dat ze e.e.a. ook goed hebben doorgerekend. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe dit initiatief zich verder ontwikkeld. Maar als dit succesvol is, dan lijkt een brede toepassing binnen het Nederlands onderwijs voor de hand te liggen. Voorwaarde is wel dat de grote schoolbesturen zich er niet mee bemoeien. De kracht van dit onderwijstype namelijk de kleinschaligheid te zijn.

Als onderzoeker ben ik ook benieuwd naar de volgende aspecten:

  • Wat is het effect op de motivatie van leerlingen?
  • Wat is het effect op de motivatie van docenten?
  • Wat is het effect op de leerprestaties van de leerlingen?
  • Wat is het effect op de professionele houding van docenten?

Om maar eens een paar vragen te benoemen. Hopelijk heeft de school hier ook oog voor. Het kan volgens mij de acceptatie van een dergelijk concept aanzienlijk bevorderen.