Jaap Walhout

In Nederland is al een aantal bij een aantal vakken (in ieder geval de science-vakken en de economische vakken) de ontwikkeling aan de gang om over te stappen op een concept-context benadering van het onderwijs. Op de Quest2Learn school in New York heb ze dit nog een stuk verder doorgevoerd. Het hele curriculum is daar gebaseerd op contexten. Het doel om leerlingen te laten zien en ervaren dat wereld om hen heen is opgebouwd uit verschillende soorten (complexe) systemen. Om dit te bewerkstelligen hebben ze (computer) games op didactische wijze vorm gegeven. Het geheel is gebaseerd op een aantal kernprincipes:

• Leren voor ontwerp en innovatie.
• Leren voor complexiteit.
• Leren kritisch te denken.
• Leren vanuit een ontwerp methodolgie.
• Leren met behulp van technologie.
• Voorbereiden op een vervolgstudie en/of werkomgeving.

Het curriculum is opgebouwd volgens het idee van ‘element van een systeem’ en onderverdeeld in zes domeinen:

Het gebruik van technologie speelt ook een belangrijke rol en is gebaseerd op een duidelijke visie. Techniek moet een toegevoegde waar hebben, bijdragen om het begrip van leerlingen te verbeteren, de didactiek ondersteunen en is een middel. Dit doet me sterk denken aan het TPACK model van Mishra & Koehler waarin de integratie van technologie met de vakinhoud en didactiek wordt beschreven.

Al met al is dit een initiatief om de gaten te houden denk ik. Wel heb ik er een aantal bedenkingen bij. Ten eerste is het geheel gefinancierd door een aantal kapitaalkrachtige stichtingen. Niet ieder school kan zich dit veroorloven. Ten tweede is e.e.a. nog vooral gebaseerd op een visie. Vergelijkend onafhankelijk onderzoek naar de kennis- en vaardighedenontwikkelingen van kinderen is noodzakelijk om tot heldere conclusies te komen over de effectiviteit van deze vorm van onderwijs.

Bron: Mashable

Een mooi bericht op Read Write Web: Minority Report in de woonkamer. Daarin schrijven ze over de ontwikkeling van G-speak, een besturingssysteem op basis van gebaren, door Oblong Industries. Het zal geen verrassing zijn dat degene die hier de drijvende kracht is, ook bij de film Minority Report een belangrijke rol heeft gehad met betrekking tot de special effects.

Volgens mij kan dit ook van grote invloed zijn op het onderwijs. Een tijdje geleden schreef Wilfred Rubens al dat leren aan authenticiteit kan winnen door het gebruik van 3D technologie. Als ik ik de demo zie van G-speak kan ik me dat goed voorstellen. Met dit soort technologie (ook Project Natal van Microsoft hoort hierbij) kunnen erg realistische simulatietoepassingen gemaakt worden. Een muurtje metselen (of zelfs een heel gebouw in elkaar zetten) of een auto (de)monteren wordt een realistische bezigheid. Vervolgens kan het bouwwerk bijvoorbeeld getest worden op stormbestendigheid. Het voordeel is dat je niet elke keer met de troep van cement en stenen zit of de olie van de motor. Bovendien wordt een ruimte waar instructie wordt gegeven nu multifunctioneel.

Een indruk van deze technologie kun je via onderstaande video krijgen:

Ik ben erg benieuwd wat deze technieken ons in de toekomst gaan brengen. Wel ben ik ervan overtuigd dat dit uiteindelijk z’n beslag zal krijgen in het onderwijs. Een conclusie die Wilfred ook al trok.