Daarnaast heeft YouTube deze functie gekoppeld aan de vertaalfunctie. Als je dus het Engels niet zo goed beheerst is dit een wel heel handig hulpmiddel om toch de boodschap van een video mee te krijgen. In onderstaande video wordt de functionaliteit geïntroduceerd en kun je de werking ervan zien. Om de volledige functionaliteit te kunnen bekijken, kun je de video het beste direct op YouTube bekijken.

Als de gewenste taal voor ondertitels er nog niet bijstaat kun je bij video’s met ‘auto-caption‘ de ondertiteling laten vertalen in de door jou gewenste taal. Bij deze video heb ik Nederlands toegevoegd. Tijdens het afspelen werd de vertaling toegevoegd. Erg krachtig.

Met name voor het taalonderwijs schept deze functionaliteit mogelijkheden. Een aardig voorbeeld is instructievideo’s over grammatica. Door deze instructie in het Engels te geven (voor de het vak Engels uiteraard) gecombineerd met ondertiteling in het Nederlands wordt je onderwijs effectiever. Leerlingen worden meer geconfronteerd met Engels gesproken tekst. Daarnaast kunnen ze de uitleg hiermee makkelijk herhalen.

Update: het werkt nog niet altijd even vlekkeloos. Probeer bijvoorbeeld deze Twitter zoekopdracht eens.

Bron: TechCrunch

• Leren voor ontwerp en innovatie.
• Leren voor complexiteit.
• Leren kritisch te denken.
• Leren vanuit een ontwerp methodolgie.
• Leren met behulp van technologie.
• Voorbereiden op een vervolgstudie en/of werkomgeving.

Het curriculum is opgebouwd volgens het idee van ‘element van een systeem’ en onderverdeeld in zes domeinen:

Het gebruik van technologie speelt ook een belangrijke rol en is gebaseerd op een duidelijke visie. Techniek moet een toegevoegde waar hebben, bijdragen om het begrip van leerlingen te verbeteren, de didactiek ondersteunen en is een middel. Dit doet me sterk denken aan het TPACK model van Mishra & Koehler waarin de integratie van technologie met de vakinhoud en didactiek wordt beschreven.

Al met al is dit een initiatief om de gaten te houden denk ik. Wel heb ik er een aantal bedenkingen bij. Ten eerste is het geheel gefinancierd door een aantal kapitaalkrachtige stichtingen. Niet ieder school kan zich dit veroorloven. Ten tweede is e.e.a. nog vooral gebaseerd op een visie. Vergelijkend onafhankelijk onderzoek naar de kennis- en vaardighedenontwikkelingen van kinderen is noodzakelijk om tot heldere conclusies te komen over de effectiviteit van deze vorm van onderwijs.

Bron: Mashable

Volgens mij kan dit ook van grote invloed zijn op het onderwijs. Een tijdje geleden schreef Wilfred Rubens al dat leren aan authenticiteit kan winnen door het gebruik van 3D technologie. Als ik ik de demo zie van G-speak kan ik me dat goed voorstellen. Met dit soort technologie (ook Project Natal van Microsoft hoort hierbij) kunnen erg realistische simulatietoepassingen gemaakt worden. Een muurtje metselen (of zelfs een heel gebouw in elkaar zetten) of een auto (de)monteren wordt een realistische bezigheid. Vervolgens kan het bouwwerk bijvoorbeeld getest worden op stormbestendigheid. Het voordeel is dat je niet elke keer met de troep van cement en stenen zit of de olie van de motor. Bovendien wordt een ruimte waar instructie wordt gegeven nu multifunctioneel.

Een indruk van deze technologie kun je via onderstaande video krijgen:

Ik ben erg benieuwd wat deze technieken ons in de toekomst gaan brengen. Wel ben ik ervan overtuigd dat dit uiteindelijk z’n beslag zal krijgen in het onderwijs. Een conclusie die Wilfred ook al trok.

Om aan deze drie tekortkomingen wat te doen heeft Time To Know een integrale oplossing gekozen. De leeromgeving en de leerinhouden sluiten in hun systeem naadloos op elkaar aan.

Het curriculum dat ze aan het ontwikkelen zijn, is gebaseerd op blended learning en sociaal constructivisme. Daardoor hebben docenten de flexibiliteit om de lessen aan te passen aan wat op dat moment nodig is. Lessen bestaan uit een varieteit aan activiteiten, zoals:
- Rijke ‘verkenningsapplets’.
- Instructiespellen gerelateerd aan de inhoud van de activiteit.
- Geleide discussies om docenten te helpen met samenvatten en motiveren.
- Instructievideo’s om concepten te introduceren, uit te werken of samen te vatten.
- Beoordelingsactiviteiten om leerlingen/studenten te helpen bij het voorbereiden toetsen.

Zowel groepswerk en individueel werk als docent gestuurd werken worden ondersteund. Daarnaast is het systeem ook nog eens adaptief.

Al met al klinkt dit erg mooi, maar werkt het ook? De eerste resultaten lijken in ieder geval positief. In een eerste studie lijkt het erop dat leerlingen aanzienlijk meer leren dan een controlegroep. De enige kanttekening die ik bij dit onderzoek zet is het gegeven dat de Time To Know de bron is.

Wat mij betreft een toepassing om in de gaten te houden.

Bron: TechChrunch

Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Toch krijgt deze school het voor elkaar en dat met praktisch bijna hetzelfde budget als een reguliere school in het voorgezet onderwijs. Het enige verschil is dat deze school een relatief hoge ouderbijdrage kent (250 euro). De clou zit volgens de Stichting voor Persoonlijk Onderwijs voor een flink deel in een betere organisatie van het onderwijs. Door de monitoring van de voortgang van de leerlingen te automatiseren krijgen docenten meer de handen vrij voor onderwijs.

Een ander opmerkelijk punt van deze school is dat de leerlingen (en dus ook de docenten) tot half vijf op zijn. Het ‘huiswerk’ wordt dan ook op school gemaakt. Bijkomend voordeel is dat dit niet gecontroleerd hoeft te worden en de focus meer kan komen te liggen op het onderwijs zelf.

Zoals ik al schreef klinkt het bijna te mooi om waar te zijn. Toch klinkt het geheel als goed doordacht. En aangezien er een aantal ondernemers achter dit initiatief zit verwacht dat ze e.e.a. ook goed hebben doorgerekend. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe dit initiatief zich verder ontwikkeld. Maar als dit succesvol is, dan lijkt een brede toepassing binnen het Nederlands onderwijs voor de hand te liggen. Voorwaarde is wel dat de grote schoolbesturen zich er niet mee bemoeien. De kracht van dit onderwijstype namelijk de kleinschaligheid te zijn.

Als onderzoeker ben ik ook benieuwd naar de volgende aspecten:

• Wat is het effect op de motivatie van leerlingen?
• Wat is het effect op de motivatie van docenten?
• Wat is het effect op de leerprestaties van de leerlingen?
• Wat is het effect op de professionele houding van docenten?

Om maar eens een paar vragen te benoemen. Hopelijk heeft de school hier ook oog voor. Het kan volgens mij de acceptatie van een dergelijk concept aanzienlijk bevorderen.

Wat is het geval? Zojuist las ik bij TechCrunch een bericht over de applicatie BarMax. Deze applicatie helpt rechtenstudenten in Californië om het zogenaamde ‘bar exam’ te halen. Zonder dit examen is het niet toegestaan om als advocaat te werken. Er hangt dus nogal wat vanaf. In deze applicatie krijgen studenten toegang tot duizenden pagina’s relevante teksten, meer dan honderd uur aan audio-colleges, verschillende soorten toetsen en ‘flashcards‘ om de stof nog snel door te kunnen nemen.

De studenten zijn hiermee in staat om te studeren waar en wanneer ze willen en het studiemateriaal hebben ze altijd bij zich. Afstandsonderwijs in optima forma als je het mij vraagt.

Ik zou het dan ook heel mooi vinden als de Open Universiteit in een pilot ook een dergelijk applicatie zou ontwikkelen testen. Het materiaal is er al. Nu nog omvormen en geschikt maken voor in een applicatie. Door materiaal van OpenER of de binnenkort te lanceren cursus Informatievaardigheden te nemen zou de Open Universiteit een dergelijke eerste applicatie zelfs tegen geringe kosten (of gratis) aan kunnen bieden.

De voordelen voor de OU zijn volgens mij evident: (1) het innovatieve karakter van de OU wordt benadrukt, (2) mogelijkheid tot het aanspreken van andere doelgroepen (bijvoorbeeld de jachtige manager die een bijspijker cursus van Management Wetenschappen volgt zonder alle boeken te hoeven meeslepen) en (3) het ontwikkelen van een nieuw distributiekanaal. Met name dat laatste punt is belangrijk. De toekomst ligt in mobiele toepassingen en dan kun je er maar beter vroeg bij zijn.

En als we dan toch bezig zijn: niet alleen een applicatie voor de iPhone. Met een platform als Steape kan een applicatie in één keer ontwikkeld worden voor alle belangrijke besturingssystemen voor smartphones: de iPhone, Blackberry, Android, Windows Mobile en Symbian. Daarmee kun je voor maximaal bereik zorgen.

Wordt hopelijk vervolgd!

Op Engadget las ik een aankondiging dat Pixel Qi een hybride LCD/e-Ink scherm op de markt te brengt. En dit revolutionaire beeldscherm zou in een nieuw aan te kondigen tablet verwerkt zitten. Het blijft uiteraard gissen, maar als mijn redenering klopt dan komt er een fantastisch product op de markt. Deze tablet kan dan namelijk gelijk ook fungeren als e-reader. Forse concurrentie in mijn ogen voor Kindle, Sony, iRex, etc. En ook een mooie tool voor in het onderwijs.

Of ben ik nu te veel aan het dromen?

Update: de geruchten worden sterker: Apple heeft een oude bekende op het gebied van tablets weer in dienst genomen en heeft ook een patent aangevraagd met betrekking tot tablets.

Karin Winters vraagt zich af waarom er niet op een web2.0 manier (via twitter) wordt geworven en begrijpt ook niet dat er al activiteiten kunnen worden ontplooid terwijl er nog geen programmamanager is. Misschien dat een aantal kwartiermakers al is begonnen? Er is trouwens al enige tijd een programmamanager bezig, maar dat had Karin ook al ontdekt.

Wilfred Rubens heeft ook zo z’n twijfels over het slagen. Met name de content van andere al bestaande partijen ziet hij niet zo snel opgenomen worden in Wikiwijs. Ik denk dat dat wel meevalt. Het project ‘Open methodes‘ laat zien dat er in korte tijd aardig wat materiaal verzameld kan worden. Daarnaast denk ik (of weet ik eigenlijk wel zeker) dat de mensen achter Wikiwijs wel op de hoogte zijn van allerlei andere initiatieven met betrekking tot het ontwikkelen van leermateriaal.

Daarnaast vindt hij het idee van een ‘referatory’ niet echt aantrekkelijk. RSS en social bookmarking zijn een beter alternatief. Maar hoeveel docenten werken er met twitter, rss of social bookmarking? Mijn inschatting is niet veel. En moet Wikiwijs wel voorop willen lopen met toepassingen die bij de grote massa niet bekend zijn? Volgens mij niet persé, de afstand met de docent moet niet te groot zijn om er voor te zorgen dat de drempel om mee te doen niet te hoog is.

De interface ziet er gelikt uit en komt intuitief over. Wat opvalt is dat Wave zowel synchroon als asynchroon kan worden gebruikt. Er is door diverse bronnen al uitgebreid verslag gedaan van de mogelijkheden van Wave. Hoewel ik daar niet meer uitgebreid op in ga, zal de functionaliteit nog wel ter sprake komen. Wat ik me wel afvraag is wat Google Wave kan betekenen voor het onderwijs. Aan de hand van een aantal onderwerpen wil ik daar naar kijken.

Communicatie

De communicatie binnen de school en met buiten wordt een stuk eenvoudiger. Op een veel intuitievere manier kunnen mensen aan een discussie worden toegevoegd, waardoor onnodige dubbeling van berichten wordt voorkomen. Door de terugspeel functie wordt het voor iemand die later inhaakt ook een stuk makkelijker om te kijken hoe de discussie is verlopen. Het wordt wel belangrijker om te kijken wanneer en of je iemand toegevoegd in verband met vertrouwelijke informatie. in het laatste geval is het verstandig om een nieuwe Wave aan te maken.

Een ander aspect is dat een wave ingebed kan worden in een weblog of website. Hiermee wordt het dus erg makkelijk om ook externen (bijvoorbeeld ouders) bij een discussie te betrekken. Een discussie inbedden in de ELO ligt ook voor de hand.

Daarnaast gaat de communicatie ook een stuk sneller en directer, namelijk ‘live’. Je ziet wat de ander aan het typen is en niet zoals bij chat-programma’s dat de ander aan het typen is en jij in spanning aan het wachten bent wat er komt.

Maar wat eigenlijk het grootste voordeel is, is dat de communicatie via één tool (Google Wave) toegankelijk is. Ook als de wave is ingebed in een website of de ELO.

Samenwerken tussen docenten

Naast communiceren kan Google Wave ook worden gebruikt om samen aan een document te werken. Dit wordt met Google Wave nog een stuk makkelijker dan met bijvoorbeeld Google Docs.  Samen lesmateriaal maken, een beleidsdocument schrijven, een presentatie maken (nog niet mogelijk), etc. wordt alleen al eenvoudiger omdat er niet vele verschillende versie over en weer worden gestuurd.

Samenwerken tussen leerlingen

Ook voor leerlingen zijn er voldoende mogelijkheden. Naast de gewone communicatie kunnen ze bijvoorbeeld voor hun profielwerkstuk een wave maken waarvoor ze begeleidende docent uitnodigen. Die kan door in de wave zelf het commentaar te geven op een directere manier begeleiden. Bovendien ziet de leerling het commentaar op de plaats waar het hoort en kan de leerling dit commentaar gelijk verwerken. Een voorbeeld is het samenwerken aan een project. De leerlingen kunnen samen aan het verslag werken gedurende het project en de docent kan met behulp van de terugspeel functie kijken welke leerling welke bijdrage heeft geleverd. Bovendien kan dit alles weer in de ELO ingebed worden.

De functie van de ELO

Hierboven heb ik al een aantal keer de inbed-functie aangestipt. Maar als je goed naar de functionaliteiten van Google Wave kijkt, dan komt bij mij in ieder  geval de vraag naar boven of het in de toekomst nog wel nodig is om over een ELO te beschikken als school. Het gebruik van Wave zal volgens mij in ieder geval van invloed zijn op de manier waarop ELO’s worden ingezet in de toekomst.

Professionalisering van docenten

Van docenten wordt verwacht dat ze hun kennis en vaardigheden ontwikkelen. Dat gebeurt meestal nog in de vorm van cursussen of trainingen op een fysieke lokatie. Meer en meer worden online vormen toegepast. Met Google Wave kun je straks een soort ‘afterburner’ aan een congres, cursus of training toevoegen. Of gewoon helemaal online uitvoeren. De minder bekende vormen van professionalisering, zoals het samen ontwikkelen van lesmateriaal, lenen zich ook voor het gebruik van Google Wave.

Conclusies

In de bovenstaande bespiegelingen heb ik aangegeven wat Google Wave voor het onderwijs kan betekenen. Echt harde conclusies wil ik daar nog niet uit trekken. Maar dat er toekomst in zit staat voor mij vast.