Jaap Walhout

In Nederland is al een aantal bij een aantal vakken (in ieder geval de science-vakken en de economische vakken) de ontwikkeling aan de gang om over te stappen op een concept-context benadering van het onderwijs. Op de Quest2Learn school in New York heb ze dit nog een stuk verder doorgevoerd. Het hele curriculum is daar gebaseerd op contexten. Het doel om leerlingen te laten zien en ervaren dat wereld om hen heen is opgebouwd uit verschillende soorten (complexe) systemen. Om dit te bewerkstelligen hebben ze (computer) games op didactische wijze vorm gegeven. Het geheel is gebaseerd op een aantal kernprincipes:

• Leren voor ontwerp en innovatie.
• Leren voor complexiteit.
• Leren kritisch te denken.
• Leren vanuit een ontwerp methodolgie.
• Leren met behulp van technologie.
• Voorbereiden op een vervolgstudie en/of werkomgeving.

Het curriculum is opgebouwd volgens het idee van ‘element van een systeem’ en onderverdeeld in zes domeinen:

Het gebruik van technologie speelt ook een belangrijke rol en is gebaseerd op een duidelijke visie. Techniek moet een toegevoegde waar hebben, bijdragen om het begrip van leerlingen te verbeteren, de didactiek ondersteunen en is een middel. Dit doet me sterk denken aan het TPACK model van Mishra & Koehler waarin de integratie van technologie met de vakinhoud en didactiek wordt beschreven.

Al met al is dit een initiatief om de gaten te houden denk ik. Wel heb ik er een aantal bedenkingen bij. Ten eerste is het geheel gefinancierd door een aantal kapitaalkrachtige stichtingen. Niet ieder school kan zich dit veroorloven. Ten tweede is e.e.a. nog vooral gebaseerd op een visie. Vergelijkend onafhankelijk onderzoek naar de kennis- en vaardighedenontwikkelingen van kinderen is noodzakelijk om tot heldere conclusies te komen over de effectiviteit van deze vorm van onderwijs.

Bron: Mashable