De eerste illustratie stelt het strand voor met daarop de plaats waar de ijsverkopers staan. In deze situatie is ijsverkoper A er (in grote mate) zeker van dat de mensen die links van hem op het strand zitten naar hem toe zullen komen voor een ijsje. Hetzelfde is van toepassing voor ijsverkoper B, maar dan voor de mensen die rechts van hem zitten. De mensen tussen hen in kunnen kiezen voor zowel verkoper A als voor verkoper B. Bij een gelijke verdeling van de mensen over het strand is dit een redelijk optimale situatie omdat de loopafstand voor iedereen wordt geminimaliseerd.

Het is echter geen stabiele situatie. Beide verkopers streven naar een zo zekere en zo groot mogelijke inkomstenbron. Verkoper A wordt geprikkeld om z’n verkooppunt te verplaatsen naar links van verkoper B. Daardoor pakt hij driekwart van de ijsmarkt op dit strand. Voor verkoper B geldt het omgekeerde. Het gevolg is dat ze beide naar het middenpunt van het strand opschuiven totdat uiteindelijk onderstaand situatie ontstaat:

Zoals gezegd is dit model ook van toepassing op de politiek. In plaats van het strand komen nu politieke thema’s en in plaats van de ijsverkopers komen de politieke partijen. De standpunten van Geert Wilders en zijn PVV over immigratie en de islam en de reactie daarop in de afgelopen jaren door de andere politieke partijen is een mooie illustratie van dit fenomeen. Het bleek dat de standpunten van Geert Wilders een grote groep kiezers aanspraken. Als reactie daarop zijn de andere grote partijen met hun standpunt de afgelopen jaren opgeschoven richting het standpunt van de PVV.

Vaak is er al een vergelijking getrokken met Hans Janmaat en zijn Centrum Democraten. Hoewel de standpunten van de PVV gelijkenissen vertonen met die van Janmaat, weet de PVV wel een grote groep kiezers achter zich te krijgen. Maar meer daarover in een volgend bericht.

Bron:

Thayer Watkins: The Hoteling-Downs Model of Spatial/Political Competition

]]> http://jaapwalhout.net/verkiezingskoorts-het-hotelling-downs-model/feed 1 http://jaapwalhout.net/verkiezingskoorst http://jaapwalhout.net/verkiezingskoorst#comments Wed, 19 May 2010 10:29:41 +0000 Jaap http://jaapwalhout.net/?p=373 Het aftellen is begonnen, 9 juni is het zover: de verkiezingen voor een nieuw parlement en de toekomst van het land. Er wordt in de media al behoorlijk wat geroepen over de eigen standpunten van de partijen. Af en toe wordt er ook al voorzichtig met modder gegooid. Zelf ben ik één van de vele zwevende kiezers. Ik heb m’n keuze nog niet bepaald omdat ik de verschillende verkiezingsprogramma nog niet heb bestudeerd.

Daarnaast is het een bewuste keuze om een zwevende kiezer te zijn. Ik wil me niet binden aan een partij omdat ik vrij wil zijn in mijn keuze. Het centrale uitgangspunt is dat mijn stem moet bijdragen aan de richting die Nederland uitgaat na de verkiezingen. Dat maakt het hoogst onwaarschijnlijk dat mijn stem naar het CDA zal gaan omdat deze partij teveel vastgebakken zit aan het regeringspluche (naar mijn mening in ieder geval) en daardoor te veel in het midden van het politieke spectrum zit.

Maar voordat je een keuze maakt is het belangrijk om te bepalen welke aspecten meespelen in de keuze: onderwijs, economie, rechtvaardigheid en grondrechten zijn voor mij belangrijk. In de komende serie berichten zal ik jullie meenemen in de zoektocht naar de juiste keuze. Daarvoor zal ik in ieder geval van de grotere partijen het verkiezingsprogramma bekijken en mijn commentaar daar op geven.

Maar voordat ik daaraan begin, wil ik eerst twee modellen beschrijven die van invloed zijn op onze mening en het gedrag van politieke partijen.

‘Ik weet hoe het is om topambtenaar te zijn en het was erg spannend. Maar je kunt in zo’n positie alleen functioneren als je tot op zekere hoogte een teamspeler bent. Sommige van mijn collega’s menen dat je elkaar binnen de regering vooral niet moet bekritiseren. Ik vind dat het gaat om democratische instituten, die open moeten staan voor discussie.’ Daarbij zijn zelfs zijn eigen ideeën niet heilig. ‘We hoeven elkaar niet noodzakelijker wijs te bekritiseren, maar we moeten het debat niet schuwen. Waarom zouden we naar de buitenwereld doen alsof we de wijsheid in pacht hebben?’

Deze uitspraken zijn volgens mij onverkort van toepassing op de Nederlandse politieke situatie: Binnen de regering wordt het debat geschuwd en neemt men (vooral het CDA in mijn ogen) een houding aan van ‘wij weten wat goed voor jullie is’. Het gaat te weinig om de inhoud en teveel om de poppetjes. Helaas zal dat de komende verkiezingen niet anders zijn.

1. You can spend your own money on yourself. When you do that, why then you really watch out what you’re doing, and you try to get the most for your money.
2. You can spend your own money on somebody else. For example, I buy a birthday present for someone. Well, then I’m not so careful about the content of the present, but I’m very careful about the cost.
3. I can spend somebody else’s money on myself. And if I spend somebody else’s money on myself, then I’m sure going to have a good lunch!
4. I can spend somebody else’s money on somebody else. And if I spend somebody else’s money on somebody else, I’m not concerned about how much it is, and I’m not concerned about what I get.

Zou er daarom bij grote organisaties en bij de overheid zoveel geld over de balk worden gegooid? Hoor ik daar Nood-Zuidlijn? HSL? Betuwelijn? Etc.

Via: 37signals

Om de journalistieke kwaliteit van het nieuws te waarborgen heeft minister Plasterk 8 miljoen euro ter beschikking gesteld voor innovatie in de krantenwereld.  Ik heb sterk m’n twijfels of dit nodig cq wenselijk is. De fout ligt namelijk voor een gedeelte ook bij de kranten zelf. Het gebeurt me regelmatig dat ik ‘s ochtends de krant lees en later op Nu.nl exact hetzelfde bericht lees. Hoe dat kan? Zowel de krant als Nu.nl maken gebruik van de berichten van het ANP. Een behoorlijk gedeelte van de inhoud van de kranten is dus middels ‘copy-paste’ uit de nieuwsdienst van het ANP in de krant terecht gekomen. Geen wonder dat veel mensen (waaronder ikzelf) Nu.nl als belangrijkste nieuwsbron gebruiken.

Maar hoe kun je dan een halt toeroepen aan de dalende oplage cijfers? Dat zal mijns inziens niet mogelijk zijn. De toekomst is online/digitaal; ook voor de kranten. Het NRC experimenteert al met een e-reader. Maar ook dat is volgens mij niet de oplossing. Een e-reader heeft te weinig functionaliteit. De echte toekomst ligt bij multifunctionele mobiele apparaten zoals smartphones, iPod Touch en de nieuwe generatie tabletPC’s (zoals de nog niet gepresenteerde, maar wel verwachte Apple Tablet). De reden daarvoor is iets minder voor de hand liggend dan je wellicht denkt. In een helder betoog wordt op Techcrunch uitgelegd dat Apple ons met de App Store heeft geconditioneerd om te betalen voor ‘apps’. Dat kan dus ook voor een krant op een tabletPC. En aangezien het inmiddels mogelijk is om binnen een ‘app’ te betalen, is het een koud kunstje om lezer te laten betalen voor de krant.

The Wonderfactory heeft in samenwerking met Time Inc een voorbeeld uitgewerkt voor Sports illustrated hoe zoiets eruit kan zien:

In één woord: WOW. Zoals je kunt zien maakt een dergelijke innovatie veel meer mogelijk. De grens tussen tekst, (bewegend) beeld en sociale media vervaagt hiermee.Op deze manier kun je bijvoorbeeld nieuws heel makkelijk koppelen aan achtergrond artikelen. Of aan CBS-data. Of aan actualiteten programma’s. Belangrijk is dat er goed wordt nagedacht over het product/dienst die wordt geleverd. Iedere functie moet een bepaald nut nut hebben. Verder moet het geheel natuurlijk logisch in elkaar zitten. In bovenstaand voorbeeld hebben ze dat in ieder geval goed gedaan.

In mijn ogen is dit een mooi voorbeeld van waar de toekomst ligt van uitgevers. Nu nog uitgevers die deze stap willen zetten. Time lijkt er in ieder geval klaar voor. Verder kunnen kranten natuurlijk ook nog steeds hun website voorzien van toegang tegen betaling. Dat dat niet altijd negatief hoeft uit te pakken kun hier lezen.

Ik kan niet wachten tot een dergelijk innovatie werkelijkheid wordt. En jullie?

Erg inspirerend verhaal. Geeft een mooi inzicht in hoe mensen keuzes maken. En ja, helaas zijn we een stuk minder rationel dan we denken. Zijnboek staat nu in ieder geval op mijn verlanglijstje.