Wat me wel duidelijk is dat het hier om een ordinaire publiciteitsstunt gaat. Ondanks heftige ontkenning van de kant van de universiteit, is dit vrij simpel af te leiden uit het artikel. Het is namelijk zo dat pas nadat de studenten de iPad hebben gekregen, men in een werkgroep serieus gaat nadenken over hoe dit apparaat in het onderwijs ingezet kan worden. Hé? Lees ik dat goed? Het staat er echt. Als je zo’n investering doet dan denk je toch van tevoren na over hoe je een dergelijk apparaat wil gebruiken?

Helaas is dit geen incident. Zo heeft ook het Hondsrug College besloten om iPads voor de leerlingen aan te schaffen. Voor de vorm doen ze daar nog een pilot, maar de beslissing om voor alle leerlingen een iPad aan te schaffen lijkt al genomen. Is het afwachten van de conclusies van de pilot misschien een idee?

Twee klassieke gevallen van ‘technology push’. Eerst de ICT en dan komt de rest vanzelf. Helaas heeft het verleden geleerd dat het niet zo makkelijk is. Als je het mij vraagt is er in beide gevallen sprake van verkwisting van gemeenschapsgeld, meelopen met de iPad-hype en een leuk speeltje voor een bestuurder waar deze mee kan scoren.

Een advies voor beide instellingen:

• Denk allereerst eens na over welke onderwijskundige doelen je wilt bereiken. Verdiep je je bijvoorbeeld eens in het TPACK-model (zie afbeelding).
• Bedenk waar je de iPad voor zou kunnen gebruiken. En kijk daarbij niet alleen naar de voordelen!
• Kijk ook eens naar de paar studies die zijn gedaan over het gebruik van de iPad in het onderwijs, zoals bijvoorbeeld bij de University of Notre Dame.
• Zet op basis van de verkregen info een pilot met behulp van een goede onderzoeker zodat je na afloop van de pilot ook een valide conclusie kunt trekken.

Oh ja, nog een laatste punt: Als de iPad voor meer verdieping zorgt, mag ik daar uit concluderen dat de studie onderwijskunde in Utrecht redelijk oppervlakkig is?

Update: Bij het Hondsrug College blijkt er toch een goed onderbouwde beslissing te zijn genomen. Zie hiervoor de reacties van Kees Versteeg (rector van het Hondsrug College) hieronder.

Project Phoenix by AOL Mail from Team AOL on Vimeo.

Zoeken met Blekko draait om gefilterd zoeken, met als doel een betere relvantie en geen spam. Je verfijnt je zoekresultaten met zogenaamde ‘slashtags‘. Voorbeelden hiervan zijn ‘humor’, ‘shop’, ‘people’ of  ‘android’. Naast dat Blekko zelf slashtags heeft ‘gevuld’ met websites, is het de bedoeling dat ook gebruikers websites aan de slashtags toevoegen. Mijn eerste ervaringen van afgelopen week zijn niet onverdeeld positief. Hoewel het concept me aanspreekt, zie ik vooralsnog ook nadelen.

Op dit moment is Blekko vooral gericht op de Amerikaanse markt. Ik vind het werken met de ‘slashtags’ niet direct heel intuïtief. Het is toch anders dan wat mensen gewend zijn. Veel van de uitprobeerders zullen denk ik dan ook afhaken. En snelle adoptie is mijns inziens cruciaal voor de overlevingskansen.

De belangrijkste claim is dat het makkelijker wordt om de zoekresultaten te filteren. Searchengineland maakt bijvoorbeeld in deze artikelen een vergelijking in de zoekresultaten bij zoekterm ‘honey’. Ze schrijven dat met het gebruik van de slashtag ‘/bees’ de zoekresultaten van Blekko een stuk specifieker zijn dan bij Google. Die conclusie is niet terecht. Om Google een faire kans te geven moet je ook daar de zoekopdracht verder specificeren. De toevoeging ‘bees’ aan de zoekterm ‘honey’ geeft aanzienlijk beter zoekresultaten. Niet dezelfde resultaten, maar wel goede resultaten volgens mij. Ook bij andere zoekopdrachten had ik niet het gevoel dat ik kwalitatief betere zoekresultaten kreeg, wel andere zoekresultaten.

Een andere claim is het voorkomen van spam. Dit wil Blekko bereiken met behulp van de gebruikers. Juist dat mechanisme maakt het denk ik ook gevoelig voor spam. Net zoals velen nu proberen om bij Google hoog in de zoekresultaten te komen, zal dat bij toenemende populariteit bij Blekko ook gebeuren. Daarnaast heeft Wikia Search ook geprobeerd om met behulp van gebruikers tot betere zoekresultaten te komen en dat was ook niet een groot succes.

Ik ben dus nog niet echt overtuigd van de toegevoegde van Blekko. Wel geeft het weer wat meer keuze in zoekmachines en is het denk ik een interessant initiatief om in de gaten te houden. Kijken hoe een en ander in z’n werk gaat? Hieronder de uitleg van Blekko zelf:

blekko: how to slash the web from blekko on Vimeo.

Ka het ook anders? JA! Door op een andere manier naar onderzoek te kijken. In de klassieke blik op onderzoek is onderzoek vooral bedoeld om iets te weten te komen. Men kan echter ook naar onderzoek kijken als interventie om een verandering of beweging op gang te brengen. Met die gedachte hebben we gisteren een onderzoekscollquium gehouden bij het Ruud de Moor Centrum. Het thema van deze middag was “Onderzoek als interventie”.

Suzanne Verdonschot en Mara Spruyt hebben daarin aan de hand van een gevarieerd programma hun ervaringen op het gebied van praktijkonderzoek gedeeld. In hun visie kan praktijkonderzoek bijdragen aan drie soorten ‘beweging’:

• Van rennen naar stilstaan. Docenten en scholen zijn altijd heel druk met van alles en nog wat. Het grote gevaar hierbij is dat men vergeet te leren van fouten, maar zeker ook van successen. Het kan af en toe heel zinvol zijn om even een pas op de plaats te maken en te reflecteren op wat er is gebeurd. Daardoor kunnen in de toekomst fouten makkelijker worden vermeden en successen verder worden uitgebouwd.
• Van klein naar groot. Bij deze beweging gaat het vooral om het ontdekken van goede voorbeelden, hiervan te leren en deze toe te passen op andere plaatsten in een (school)organisatie. Het lastige hierbij is dat wat op de plek wel werkt niet persé op een andere plek hoeft te werken. Om beter te begrijpen waarom iets werkt en voor het toepassen op een andere plek kan praktijkonderzoek worden ingezet.
• Van steeds hetzelfde naar iets anders. Soms is het goed om van de gebaande paden af te wijken en te kijken of er andere manieren van werken zijn die effectiever zijn. Dit kan zijn omdat men al goed is in wat men doet, maar wel steeds hetzelfde doet. Maar ook als de prestaties niet goed zijn, kan het verkennen van andere aanpakken wenselijk zijn.

Al met al was het een hele inspirerende middag die mij in ieder geval een aantal ideeën heeft opgeleverd voor onderzoek in de praktijk waar docenten direct iets aan hebben.

Bronnen:

• Praktijkonderzoek. Motor voor verandering in organisaties.
• Onderzoek moet tot actie leiden.

Eigenlijk gebruik ik Google Docs nauwelijks meer en dat is best jammer gezien de mogelijkheden. Zo had ik vanochtend een telefonisch overleg met een collega. Tijdens dit overleg hebben we een opzet gemaakt voor een workshop. Met Google Docs had hij live mee kunnen kijken naar wat ik typte en had hij toevoegingen/wijzigingen op mijn tekst kunnen maken waarbij ik deze wijzigingen ook gelijk zou zien. Maar om het document weer verder te delen zou ik het toch weer in mijn Dropbox op moeten slaan. Onhandig.

Enter Insync. Deze dienst lijkt op Dropbox, maar heeft een aantal interessante extra functies. Net als bij Dropbox wordt er een altijd-in-sync map aangemaakt. Maar bestanden worden niet alleen gesynchroniseerd met de andere computers waarop Insync draait, maar ook met je Google Docs account. Hoe het werkt kun je in onderstaande video zien:

Het probleem dat ik in de tweede alinea heb beschreven, wordt door Insync opgelost. Ga ik overstappen? Nog niet en wel om een aantal redenen. Ten eerste is de gratis ruimte beperkt tot 1GB en ik heb meer nodig. Ten tweede treed er soms een vertraging op in de synchonisatiesnelheid (volgens Lifehacker) en dat is een belemmering voor realtime samenwerken. Daarnaast kan ik Insync nog niet gebruiken omdat ik me op dit moment niet aan kan melden.

Nog een advies aan Insync: neem contact op met Google of Dropbox en ga over samenwerking praten (of een overname). Beiden hebben een aanzienlijke gebruikersgroep.

Bron: Lifehacker

PS: Voor diegene die Dropbox wil gaan gebruiken, via deze link krijg jij (en ook ik) 250 MB extra gratis ruimte

Update:

De oprichter van Insync liet me weten dat de opslagcapaciteit 1GB voor Google Docs is en 1GB voor het overige.

Volgens mij kan dit ook van grote invloed zijn op het onderwijs. Een tijdje geleden schreef Wilfred Rubens al dat leren aan authenticiteit kan winnen door het gebruik van 3D technologie. Als ik ik de demo zie van G-speak kan ik me dat goed voorstellen. Met dit soort technologie (ook Project Natal van Microsoft hoort hierbij) kunnen erg realistische simulatietoepassingen gemaakt worden. Een muurtje metselen (of zelfs een heel gebouw in elkaar zetten) of een auto (de)monteren wordt een realistische bezigheid. Vervolgens kan het bouwwerk bijvoorbeeld getest worden op stormbestendigheid. Het voordeel is dat je niet elke keer met de troep van cement en stenen zit of de olie van de motor. Bovendien wordt een ruimte waar instructie wordt gegeven nu multifunctioneel.

Een indruk van deze technologie kun je via onderstaande video krijgen:

Ik ben erg benieuwd wat deze technieken ons in de toekomst gaan brengen. Wel ben ik ervan overtuigd dat dit uiteindelijk z’n beslag zal krijgen in het onderwijs. Een conclusie die Wilfred ook al trok.

Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Toch krijgt deze school het voor elkaar en dat met praktisch bijna hetzelfde budget als een reguliere school in het voorgezet onderwijs. Het enige verschil is dat deze school een relatief hoge ouderbijdrage kent (250 euro). De clou zit volgens de Stichting voor Persoonlijk Onderwijs voor een flink deel in een betere organisatie van het onderwijs. Door de monitoring van de voortgang van de leerlingen te automatiseren krijgen docenten meer de handen vrij voor onderwijs.

Een ander opmerkelijk punt van deze school is dat de leerlingen (en dus ook de docenten) tot half vijf op zijn. Het ‘huiswerk’ wordt dan ook op school gemaakt. Bijkomend voordeel is dat dit niet gecontroleerd hoeft te worden en de focus meer kan komen te liggen op het onderwijs zelf.

Zoals ik al schreef klinkt het bijna te mooi om waar te zijn. Toch klinkt het geheel als goed doordacht. En aangezien er een aantal ondernemers achter dit initiatief zit verwacht dat ze e.e.a. ook goed hebben doorgerekend. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe dit initiatief zich verder ontwikkeld. Maar als dit succesvol is, dan lijkt een brede toepassing binnen het Nederlands onderwijs voor de hand te liggen. Voorwaarde is wel dat de grote schoolbesturen zich er niet mee bemoeien. De kracht van dit onderwijstype namelijk de kleinschaligheid te zijn.

Als onderzoeker ben ik ook benieuwd naar de volgende aspecten:

• Wat is het effect op de motivatie van leerlingen?
• Wat is het effect op de motivatie van docenten?
• Wat is het effect op de leerprestaties van de leerlingen?
• Wat is het effect op de professionele houding van docenten?

Om maar eens een paar vragen te benoemen. Hopelijk heeft de school hier ook oog voor. Het kan volgens mij de acceptatie van een dergelijk concept aanzienlijk bevorderen.