Jaap Walhout

Het aftellen is begonnen, 9 juni is het zover: de verkiezingen voor een nieuw parlement en de toekomst van het land. Er wordt in de media al behoorlijk wat geroepen over de eigen standpunten van de partijen. Af en toe wordt er ook al voorzichtig met modder gegooid. Zelf ben ik één van de vele zwevende kiezers. Ik heb m’n keuze nog niet bepaald omdat ik de verschillende verkiezingsprogramma nog niet heb bestudeerd.

Daarnaast is het een bewuste keuze om een zwevende kiezer te zijn. Ik wil me niet binden aan een partij omdat ik vrij wil zijn in mijn keuze. Het centrale uitgangspunt is dat mijn stem moet bijdragen aan de richting die Nederland uitgaat na de verkiezingen. Dat maakt het hoogst onwaarschijnlijk dat mijn stem naar het CDA zal gaan omdat deze partij teveel vastgebakken zit aan het regeringspluche (naar mijn mening in ieder geval) en daardoor te veel in het midden van het politieke spectrum zit.

Maar voordat je een keuze maakt is het belangrijk om te bepalen welke aspecten meespelen in de keuze: onderwijs, economie, rechtvaardigheid en grondrechten zijn voor mij belangrijk. In de komende serie berichten zal ik jullie meenemen in de zoektocht naar de juiste keuze. Daarvoor zal ik in ieder geval van de grotere partijen het verkiezingsprogramma bekijken en mijn commentaar daar op geven.

Maar voordat ik daaraan begin, wil ik eerst twee modellen beschrijven die van invloed zijn op onze mening en het gedrag van politieke partijen.

Een mooi bericht op Read Write Web: Minority Report in de woonkamer. Daarin schrijven ze over de ontwikkeling van G-speak, een besturingssysteem op basis van gebaren, door Oblong Industries. Het zal geen verrassing zijn dat degene die hier de drijvende kracht is, ook bij de film Minority Report een belangrijke rol heeft gehad met betrekking tot de special effects.

Volgens mij kan dit ook van grote invloed zijn op het onderwijs. Een tijdje geleden schreef Wilfred Rubens al dat leren aan authenticiteit kan winnen door het gebruik van 3D technologie. Als ik ik de demo zie van G-speak kan ik me dat goed voorstellen. Met dit soort technologie (ook Project Natal van Microsoft hoort hierbij) kunnen erg realistische simulatietoepassingen gemaakt worden. Een muurtje metselen (of zelfs een heel gebouw in elkaar zetten) of een auto (de)monteren wordt een realistische bezigheid. Vervolgens kan het bouwwerk bijvoorbeeld getest worden op stormbestendigheid. Het voordeel is dat je niet elke keer met de troep van cement en stenen zit of de olie van de motor. Bovendien wordt een ruimte waar instructie wordt gegeven nu multifunctioneel.

Een indruk van deze technologie kun je via onderstaande video krijgen:

Ik ben erg benieuwd wat deze technieken ons in de toekomst gaan brengen. Wel ben ik ervan overtuigd dat dit uiteindelijk z’n beslag zal krijgen in het onderwijs. Een conclusie die Wilfred ook al trok.