Daarnaast is het een bewuste keuze om een zwevende kiezer te zijn. Ik wil me niet binden aan een partij omdat ik vrij wil zijn in mijn keuze. Het centrale uitgangspunt is dat mijn stem moet bijdragen aan de richting die Nederland uitgaat na de verkiezingen. Dat maakt het hoogst onwaarschijnlijk dat mijn stem naar het CDA zal gaan omdat deze partij teveel vastgebakken zit aan het regeringspluche (naar mijn mening in ieder geval) en daardoor te veel in het midden van het politieke spectrum zit.

Maar voordat je een keuze maakt is het belangrijk om te bepalen welke aspecten meespelen in de keuze: onderwijs, economie, rechtvaardigheid en grondrechten zijn voor mij belangrijk. In de komende serie berichten zal ik jullie meenemen in de zoektocht naar de juiste keuze. Daarvoor zal ik in ieder geval van de grotere partijen het verkiezingsprogramma bekijken en mijn commentaar daar op geven.

Maar voordat ik daaraan begin, wil ik eerst twee modellen beschrijven die van invloed zijn op onze mening en het gedrag van politieke partijen.

Volgens mij kan dit ook van grote invloed zijn op het onderwijs. Een tijdje geleden schreef Wilfred Rubens al dat leren aan authenticiteit kan winnen door het gebruik van 3D technologie. Als ik ik de demo zie van G-speak kan ik me dat goed voorstellen. Met dit soort technologie (ook Project Natal van Microsoft hoort hierbij) kunnen erg realistische simulatietoepassingen gemaakt worden. Een muurtje metselen (of zelfs een heel gebouw in elkaar zetten) of een auto (de)monteren wordt een realistische bezigheid. Vervolgens kan het bouwwerk bijvoorbeeld getest worden op stormbestendigheid. Het voordeel is dat je niet elke keer met de troep van cement en stenen zit of de olie van de motor. Bovendien wordt een ruimte waar instructie wordt gegeven nu multifunctioneel.

Een indruk van deze technologie kun je via onderstaande video krijgen:

Ik ben erg benieuwd wat deze technieken ons in de toekomst gaan brengen. Wel ben ik ervan overtuigd dat dit uiteindelijk z’n beslag zal krijgen in het onderwijs. Een conclusie die Wilfred ook al trok.

Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Toch krijgt deze school het voor elkaar en dat met praktisch bijna hetzelfde budget als een reguliere school in het voorgezet onderwijs. Het enige verschil is dat deze school een relatief hoge ouderbijdrage kent (250 euro). De clou zit volgens de Stichting voor Persoonlijk Onderwijs voor een flink deel in een betere organisatie van het onderwijs. Door de monitoring van de voortgang van de leerlingen te automatiseren krijgen docenten meer de handen vrij voor onderwijs.

Een ander opmerkelijk punt van deze school is dat de leerlingen (en dus ook de docenten) tot half vijf op zijn. Het ‘huiswerk’ wordt dan ook op school gemaakt. Bijkomend voordeel is dat dit niet gecontroleerd hoeft te worden en de focus meer kan komen te liggen op het onderwijs zelf.

Zoals ik al schreef klinkt het bijna te mooi om waar te zijn. Toch klinkt het geheel als goed doordacht. En aangezien er een aantal ondernemers achter dit initiatief zit verwacht dat ze e.e.a. ook goed hebben doorgerekend. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe dit initiatief zich verder ontwikkeld. Maar als dit succesvol is, dan lijkt een brede toepassing binnen het Nederlands onderwijs voor de hand te liggen. Voorwaarde is wel dat de grote schoolbesturen zich er niet mee bemoeien. De kracht van dit onderwijstype namelijk de kleinschaligheid te zijn.

Als onderzoeker ben ik ook benieuwd naar de volgende aspecten:

• Wat is het effect op de motivatie van leerlingen?
• Wat is het effect op de motivatie van docenten?
• Wat is het effect op de leerprestaties van de leerlingen?
• Wat is het effect op de professionele houding van docenten?

Om maar eens een paar vragen te benoemen. Hopelijk heeft de school hier ook oog voor. Het kan volgens mij de acceptatie van een dergelijk concept aanzienlijk bevorderen.

Allerlei oude boeken worden daarmee ook heel toegankelijk. Mooi voor literatuuronderwijs lijkt me.

Update: volgens dit bericht mag je de e-boeken ook verplaatsen (kopiëren?) tussen verschillende apparaten.

De interface ziet er gelikt uit en komt intuitief over. Wat opvalt is dat Wave zowel synchroon als asynchroon kan worden gebruikt. Er is door diverse bronnen al uitgebreid verslag gedaan van de mogelijkheden van Wave. Hoewel ik daar niet meer uitgebreid op in ga, zal de functionaliteit nog wel ter sprake komen. Wat ik me wel afvraag is wat Google Wave kan betekenen voor het onderwijs. Aan de hand van een aantal onderwerpen wil ik daar naar kijken.

Communicatie

De communicatie binnen de school en met buiten wordt een stuk eenvoudiger. Op een veel intuitievere manier kunnen mensen aan een discussie worden toegevoegd, waardoor onnodige dubbeling van berichten wordt voorkomen. Door de terugspeel functie wordt het voor iemand die later inhaakt ook een stuk makkelijker om te kijken hoe de discussie is verlopen. Het wordt wel belangrijker om te kijken wanneer en of je iemand toegevoegd in verband met vertrouwelijke informatie. in het laatste geval is het verstandig om een nieuwe Wave aan te maken.

Een ander aspect is dat een wave ingebed kan worden in een weblog of website. Hiermee wordt het dus erg makkelijk om ook externen (bijvoorbeeld ouders) bij een discussie te betrekken. Een discussie inbedden in de ELO ligt ook voor de hand.

Daarnaast gaat de communicatie ook een stuk sneller en directer, namelijk ‘live’. Je ziet wat de ander aan het typen is en niet zoals bij chat-programma’s dat de ander aan het typen is en jij in spanning aan het wachten bent wat er komt.

Maar wat eigenlijk het grootste voordeel is, is dat de communicatie via één tool (Google Wave) toegankelijk is. Ook als de wave is ingebed in een website of de ELO.

Samenwerken tussen docenten

Naast communiceren kan Google Wave ook worden gebruikt om samen aan een document te werken. Dit wordt met Google Wave nog een stuk makkelijker dan met bijvoorbeeld Google Docs.  Samen lesmateriaal maken, een beleidsdocument schrijven, een presentatie maken (nog niet mogelijk), etc. wordt alleen al eenvoudiger omdat er niet vele verschillende versie over en weer worden gestuurd.

Samenwerken tussen leerlingen

Ook voor leerlingen zijn er voldoende mogelijkheden. Naast de gewone communicatie kunnen ze bijvoorbeeld voor hun profielwerkstuk een wave maken waarvoor ze begeleidende docent uitnodigen. Die kan door in de wave zelf het commentaar te geven op een directere manier begeleiden. Bovendien ziet de leerling het commentaar op de plaats waar het hoort en kan de leerling dit commentaar gelijk verwerken. Een voorbeeld is het samenwerken aan een project. De leerlingen kunnen samen aan het verslag werken gedurende het project en de docent kan met behulp van de terugspeel functie kijken welke leerling welke bijdrage heeft geleverd. Bovendien kan dit alles weer in de ELO ingebed worden.

De functie van de ELO

Hierboven heb ik al een aantal keer de inbed-functie aangestipt. Maar als je goed naar de functionaliteiten van Google Wave kijkt, dan komt bij mij in ieder  geval de vraag naar boven of het in de toekomst nog wel nodig is om over een ELO te beschikken als school. Het gebruik van Wave zal volgens mij in ieder geval van invloed zijn op de manier waarop ELO’s worden ingezet in de toekomst.

Professionalisering van docenten

Van docenten wordt verwacht dat ze hun kennis en vaardigheden ontwikkelen. Dat gebeurt meestal nog in de vorm van cursussen of trainingen op een fysieke lokatie. Meer en meer worden online vormen toegepast. Met Google Wave kun je straks een soort ‘afterburner’ aan een congres, cursus of training toevoegen. Of gewoon helemaal online uitvoeren. De minder bekende vormen van professionalisering, zoals het samen ontwikkelen van lesmateriaal, lenen zich ook voor het gebruik van Google Wave.

Conclusies

In de bovenstaande bespiegelingen heb ik aangegeven wat Google Wave voor het onderwijs kan betekenen. Echt harde conclusies wil ik daar nog niet uit trekken. Maar dat er toekomst in zit staat voor mij vast.