Jaap Walhout

Vorige week kopte de Volkskrant ‘Het CDA-kader staat achter Verhagen‘. Na verdere lezing van het artikel bleek dat de steekproef tien respondenten groot was. De kans is dus groot dat deze steekproef niet representatief was. Het programma ‘Dit is de dag’ van radio 1 deed het een stuk grondiger. Zij werkten met een steekproefgrootte van vierhonderd raadsleden. Een aanzienlijk solidere basis om gefundeerde en relevante conclusies te trekken. Het hoeft dan ook niemand te verbazen dat ze tot een heel andere conclusie kwamen.

Wat leren we hieruit?

• Journalisten zijn net mensen, ze maken ook fouten.
• Haastige spoed is zelden goed. In de druk om met een knallende kop te komen werd de zorgvuldigheid over het hoofd gezien.
• Neem niet zomaar aan wat anderen zeggen. Zoals Trouw deed.
• Misschien hebben journalisten wat bijscholing nodig over goed onderzoek doen. Het is niet de eerste keer dat dergelijk discutabele conclusies tegenkom.

Al met is goed onderzoek doen gewoon niet makkelijk. Laat staan op een verantwoorde wijze met behulp van statistiek de goede conclusies trekken. Er is niet voor niets het gezegde: Je hebt leugen, grote leugen en statistieken.

Zou heel af en toe doe ik een ‘ego-search’ met Google. Gewoon om te kijken of er iets is wat ik heb gemist en zou moeten weten. Vandaag stuitte ik ik op de pagina van LinkedIn die een overzicht geeft van personen met dezelfde naam. Drie van de vier doen iets met internettechnologie, twee als ontwerper/ontwikkelaar en een vanuit een onderwijsperspectief (ik dus). Hier zou je de conclusie uit kunnen trekken dat er een causaal verband is. Of is het toeval? Ik hou het zelf op het laatste. Wel een aardig voorbeeld dat uit het feit dat gebeurtenissen zich gelijktijdig voordoen niet altijd conclusies zijn te trekken.