Wat me wel duidelijk is dat het hier om een ordinaire publiciteitsstunt gaat. Ondanks heftige ontkenning van de kant van de universiteit, is dit vrij simpel af te leiden uit het artikel. Het is namelijk zo dat pas nadat de studenten de iPad hebben gekregen, men in een werkgroep serieus gaat nadenken over hoe dit apparaat in het onderwijs ingezet kan worden. Hé? Lees ik dat goed? Het staat er echt. Als je zo’n investering doet dan denk je toch van tevoren na over hoe je een dergelijk apparaat wil gebruiken?

Helaas is dit geen incident. Zo heeft ook het Hondsrug College besloten om iPads voor de leerlingen aan te schaffen. Voor de vorm doen ze daar nog een pilot, maar de beslissing om voor alle leerlingen een iPad aan te schaffen lijkt al genomen. Is het afwachten van de conclusies van de pilot misschien een idee?

Twee klassieke gevallen van ‘technology push’. Eerst de ICT en dan komt de rest vanzelf. Helaas heeft het verleden geleerd dat het niet zo makkelijk is. Als je het mij vraagt is er in beide gevallen sprake van verkwisting van gemeenschapsgeld, meelopen met de iPad-hype en een leuk speeltje voor een bestuurder waar deze mee kan scoren.

Een advies voor beide instellingen:

• Denk allereerst eens na over welke onderwijskundige doelen je wilt bereiken. Verdiep je je bijvoorbeeld eens in het TPACK-model (zie afbeelding).
• Bedenk waar je de iPad voor zou kunnen gebruiken. En kijk daarbij niet alleen naar de voordelen!
• Kijk ook eens naar de paar studies die zijn gedaan over het gebruik van de iPad in het onderwijs, zoals bijvoorbeeld bij de University of Notre Dame.
• Zet op basis van de verkregen info een pilot met behulp van een goede onderzoeker zodat je na afloop van de pilot ook een valide conclusie kunt trekken.

Oh ja, nog een laatste punt: Als de iPad voor meer verdieping zorgt, mag ik daar uit concluderen dat de studie onderwijskunde in Utrecht redelijk oppervlakkig is?

Update: Bij het Hondsrug College blijkt er toch een goed onderbouwde beslissing te zijn genomen. Zie hiervoor de reacties van Kees Versteeg (rector van het Hondsrug College) hieronder.

Om de journalistieke kwaliteit van het nieuws te waarborgen heeft minister Plasterk 8 miljoen euro ter beschikking gesteld voor innovatie in de krantenwereld.  Ik heb sterk m’n twijfels of dit nodig cq wenselijk is. De fout ligt namelijk voor een gedeelte ook bij de kranten zelf. Het gebeurt me regelmatig dat ik ‘s ochtends de krant lees en later op Nu.nl exact hetzelfde bericht lees. Hoe dat kan? Zowel de krant als Nu.nl maken gebruik van de berichten van het ANP. Een behoorlijk gedeelte van de inhoud van de kranten is dus middels ‘copy-paste’ uit de nieuwsdienst van het ANP in de krant terecht gekomen. Geen wonder dat veel mensen (waaronder ikzelf) Nu.nl als belangrijkste nieuwsbron gebruiken.

Maar hoe kun je dan een halt toeroepen aan de dalende oplage cijfers? Dat zal mijns inziens niet mogelijk zijn. De toekomst is online/digitaal; ook voor de kranten. Het NRC experimenteert al met een e-reader. Maar ook dat is volgens mij niet de oplossing. Een e-reader heeft te weinig functionaliteit. De echte toekomst ligt bij multifunctionele mobiele apparaten zoals smartphones, iPod Touch en de nieuwe generatie tabletPC’s (zoals de nog niet gepresenteerde, maar wel verwachte Apple Tablet). De reden daarvoor is iets minder voor de hand liggend dan je wellicht denkt. In een helder betoog wordt op Techcrunch uitgelegd dat Apple ons met de App Store heeft geconditioneerd om te betalen voor ‘apps’. Dat kan dus ook voor een krant op een tabletPC. En aangezien het inmiddels mogelijk is om binnen een ‘app’ te betalen, is het een koud kunstje om lezer te laten betalen voor de krant.

The Wonderfactory heeft in samenwerking met Time Inc een voorbeeld uitgewerkt voor Sports illustrated hoe zoiets eruit kan zien:

In één woord: WOW. Zoals je kunt zien maakt een dergelijke innovatie veel meer mogelijk. De grens tussen tekst, (bewegend) beeld en sociale media vervaagt hiermee.Op deze manier kun je bijvoorbeeld nieuws heel makkelijk koppelen aan achtergrond artikelen. Of aan CBS-data. Of aan actualiteten programma’s. Belangrijk is dat er goed wordt nagedacht over het product/dienst die wordt geleverd. Iedere functie moet een bepaald nut nut hebben. Verder moet het geheel natuurlijk logisch in elkaar zitten. In bovenstaand voorbeeld hebben ze dat in ieder geval goed gedaan.

In mijn ogen is dit een mooi voorbeeld van waar de toekomst ligt van uitgevers. Nu nog uitgevers die deze stap willen zetten. Time lijkt er in ieder geval klaar voor. Verder kunnen kranten natuurlijk ook nog steeds hun website voorzien van toegang tegen betaling. Dat dat niet altijd negatief hoeft uit te pakken kun hier lezen.

Ik kan niet wachten tot een dergelijk innovatie werkelijkheid wordt. En jullie?